son yaşananlara bir anlam veremediğimi belirteyim önce. nedir son yaşananlar? özellikle, sanki ağız birliği edilmişçesine çoğu yazarın ''yaş'' muhabbetini bir ''koz'' olarak ileri sürmesi.
düşünün ki, 20'li yaşlarındaki aristo ile dönemin ihtiyar kesimi bir miydi? aralarında onlarca yaş olmasına rağmen kim aristo'nun bilgisine laf edebilirdi? veya hangisi daha doğru bakıyordu yaşananlara?
bir hikaye paylaşayım yine:
''bir adam atına binmiş gidiyordu. yol kenarında uyumakta olan birisinin de ağzına yılan kaçmak üzereydi. atlı, yılanı ürkütüp kaçırmak ve adamı kurtarmak için atını koşturdu, fakat yetişemedi.
tutup o adama kırbacıyla birkaç kere vurdu. uyanan adam, darbelerin acısıyla bir ağacın altına kadar kaçtı. oraya bir hayli çürük elma dökülmüştü. atlı:
– bunları ye, diye emretti.
– beyim, dedi adam, ben sana ne yaptım. eğer bana hakikaten kastın varsa, vur kılıcı öldür. sana çattığım saat ne uğursuzmuş. ne mutlu senin yüzünü görmeyene. dinsizler bile kimseye sebepsiz böyle yapmazlar.
bir yandan da lanetler okuyor, beddua ediyordu:
– ya rabbi, cezasını sen ver, diyordu.
atlı ise onu dövüyor:
– koş, diyordu.
atlı adamı epeyce bir zaman koşturdu. nihayet adamın safrası kabardı, yediklerini kusmaya başladı. bu arada yılan da çıktı. adam yılanı görünce atlının ayağına kapandı:
– sen bir rahmet meleğisin, dedi, ne mübarek saatmiş ki seni gördüm. sen beni analar gibi ararken ben eşekler gibi kaçıyordum. durumu biraz olsun bilseydim sana bu kadar kötü sözleri söyler miydim?! sükut ederek kızgın göründün, hiçbir şey söylemeksizin kafama vurmaya başladın. bağışla!
– eğer ben biraz olsun sana hali çıtlatsaydım derhal ödün patlardı, içindeki yılanı bilseydin ne elma yiyebilir, ne koşabilir ne de kusabilirdin. sen bana söverken ben gizlice, “ya rabbi, işimi kolaylaştır” diye dua ediyordum.''
bizler diyoruz ki küfür edilmesin, hakaret edilmesin, bu camiaya saygısızlık yapılmasın. ve bunları dedik diye de ''hain'' , veyahut ''çocuk'' ilan ediliyoruz. bayım; madem yaşını çok üstün görüyorsun ve de madem birilerinin yaşını aşağılıyorsun, o zaman adabınla, insanlığınla dur ki o aşağıladıklarına laf vermeyesin.
biz insanların iyiliğini istedikçe, hakaret işitiyoruz.
ne oluyor ya yaş büyük olunca? önemli olan bilgi, bakış açısı, hümanizm değil mi? benim burada çok değer verdiğim abilerim var. hepsiyle de daimi bir iletişim halindeyiz. bugüne kadar da hiçbiri gelip yaş muhabbeti yapmadı. başı sıkışan yaş'a sarıyor.
televizyon molası adlı eski yazarın kim olduğunu herkes çok biliyor elbette. o konuya girmiyorum bile. çünkü ne anlatsan boş. en kibar tabirle, söylediği her şey yanlış.
ben müptelasıyım ya insanlarla kavga etmenin, tartışmanın. tutarlılığımı görebilirsiniz. ithamda bulunuyorsam mutlaka hakarete dayalı bir ithamdır. istemiyorum ben burada küfür görmek. başkaları isteyebilir tabii. eğer ben küfür istemiyorum diye linç edileceksem, edileyim zaten. nasıl bir toplum oluyoruz, anlamadım. elbette normal hayatta küfür mümkündür. ama bunları klavyene dökmemelisin. bu kadar basit. ''yaş'' ı geçkin yazarlarımızın ''sosyal kahvehanesi'' değil burası.
bu mudur yani koskoca 25 milyon galatasaray taraftarının profili? tarihin en karanlık dönemlerinde bile böylesine ''yaş'' algısı yokken ne bu aşağılama dürtüsü?
söze gelince millet olarak gerideyiz, geri kalmışız. ve herkes de bunu dile getiriyor. peki, sen ileri gitmek için ne çaba sarfettin kendi içinde? önce kendi devrimi yapman gerekir hayatta. sonrası mecburi toplumsal değişimdir zaten.
twitter olsun, gs sözlük olsun, başka bir yer olsun. herkesin söylediği herkesi bağlar. sen burada münasip bir dil kullansan bile, örneğin twitter'da küfürlerin gırla gidiyorsa ben de elbette senin hakkında farklı düşünebilirim. yazarlığını etkilemez belki ama insanlığını etkiler benim gözümde.
galatasarayı yaşayan, galatasarayla yaşayan milyonlarca kişinin sevdasına laf edilmesi kabul edebileceğim bir şey de değildir. ben galatasarayımı savunuyorum, savunacağım.
