332
günümüzde barcelona'da xavi-iniesta-messi üçlüsü takımı nasıl yönetip yönlendiriyor, atakları hazırlıyor ve sonuca bağlıyor...
işte bu adam, çok değil, daha bir kaç sene önce bütün bunları tek başına yapıyordu. üstelik bugünkü gibi mekanik bir biçimde de değil, joga bonito ile, şov yaparak, coşarak, coşturarak...
gel gör ki vefalı kulüp barcelona(!), kendisi takıma bütün kupaları kazandırıp messi'ye el verdikten sonra kulübe katıldığından beri kötü oynadığı ilk dönemde kıçına tenekeyi bağlayıverdi...
bahtsız bu adam, aynısı milan'da da oldu. geçtiğimiz sezon milan'ın parlayan yıldızıydı. ne pato vardı ne pirlo ne de bir başkası. bu adam vardı. borriello'yu yonta yonta çağ atlattı -nitekim şimdi roma'da görüyoruz ne hallere düştüğünü-, ama ibrahimovic geldi ya, yine gözden düştü. bir de, 38 yaşında değildi tabii henüz, takımı toylaştırıyordu.
şimdi flamengo antrenmanlarındaki görüntülerini izliyoruz. elbette eski ronaldinho değil ama işte... o driplingleri, o sprintleri atamaz kesinlikle ama hala tek hareketle üç kişiyi bakkala gönderip boştaki adamın ayağına kondurabilir topu. ki bir çok takımda birileri sırf bu kadarını yapmayı başarabilse, nice futbolcuyu tanrı ilan ederler...
belki de futbolun bu yüzünü görünce "ben doydum" demiştir bu efsane...
işte bu adam, çok değil, daha bir kaç sene önce bütün bunları tek başına yapıyordu. üstelik bugünkü gibi mekanik bir biçimde de değil, joga bonito ile, şov yaparak, coşarak, coşturarak...
gel gör ki vefalı kulüp barcelona(!), kendisi takıma bütün kupaları kazandırıp messi'ye el verdikten sonra kulübe katıldığından beri kötü oynadığı ilk dönemde kıçına tenekeyi bağlayıverdi...
bahtsız bu adam, aynısı milan'da da oldu. geçtiğimiz sezon milan'ın parlayan yıldızıydı. ne pato vardı ne pirlo ne de bir başkası. bu adam vardı. borriello'yu yonta yonta çağ atlattı -nitekim şimdi roma'da görüyoruz ne hallere düştüğünü-, ama ibrahimovic geldi ya, yine gözden düştü. bir de, 38 yaşında değildi tabii henüz, takımı toylaştırıyordu.
şimdi flamengo antrenmanlarındaki görüntülerini izliyoruz. elbette eski ronaldinho değil ama işte... o driplingleri, o sprintleri atamaz kesinlikle ama hala tek hareketle üç kişiyi bakkala gönderip boştaki adamın ayağına kondurabilir topu. ki bir çok takımda birileri sırf bu kadarını yapmayı başarabilse, nice futbolcuyu tanrı ilan ederler...
belki de futbolun bu yüzünü görünce "ben doydum" demiştir bu efsane...
