14
son euroleague finalimizin üstünden tam 12 sene geçti. ezeli rakibimizi de yenerek tarihi bir galibiyet ve şampiyonluk almıştık. 12 sene boyunca rakibimizi hep buradan vurduk. fakat ben işin farklı bir tarafından da bakmak istiyorum. o senenin sonrasında rakibimiz euroleague’de 8 defa dörtlü final oynadı, 4 kez finale kaldı ve 2 kere şampiyon oldu. biz ise tam tersine düşüşe geçtik ve euroleague’de bile olmadığımız bir çok sene yaşadık. o arada sadece 2 defa eurocup finali oynadık ve 1 kere kazandık.
kabul etmemiz gerekir ki bu finalde favori taraf rakibimiz. kaybetmemiz çok olası. kazanmamız çok ekstra performanslara bakıyor. fakat diyelim kaybettik. bizim bundan sonraki reaksiyonumuz nasıl olacak? yıllar sonra girdiğimiz euroleague finalini bir başlangıç olarak kabul edip rakibimizin senelerdir yaptığı bundan sonra üstüne koyarak iddialı bir şekilde yolumuza devam mı edeceğiz yoksa bundan önceki senelerde olduğu gibi bir olup iki olmamaya devam mı edeceğiz?
ben artık galatasaray’ın futbol dışı şubelerinde olan bu durumdan çok sıkıldım. ömrüm boyunca bu durumu yaşadım. aman rakiplere kaybederiz veya bu kadar para harcanır mı ya da sponsor yok gibi bahanelerin arkasına sığınan bir galatasaray markasını kabullenmek istemiyorum. salonlar için temel atmaya başladığımız bir döneme de girmişken artık galatasaray yönetimlerinin işin kolayına kaçmadan rakibimizin gösterdiği ehemmiyet ve hırsı göstermeleri gerektiğini düşünüyorum. galatasaray taraftarı gözlemcidir, eleştireldir ama doğru yolda giden bir takım gördükleri zaman o takıma dört elle sarılırlar. kazanırız, kaybederiz. bu durum sporda hiçbir zaman dünyanın sonunu getirmiyor. artık gelecekte ne olacak kaygısını hissettirmeyen bir galatasaray spor kulübü olmamızın zamanı geldi hatta geçiyor bile.
kabul etmemiz gerekir ki bu finalde favori taraf rakibimiz. kaybetmemiz çok olası. kazanmamız çok ekstra performanslara bakıyor. fakat diyelim kaybettik. bizim bundan sonraki reaksiyonumuz nasıl olacak? yıllar sonra girdiğimiz euroleague finalini bir başlangıç olarak kabul edip rakibimizin senelerdir yaptığı bundan sonra üstüne koyarak iddialı bir şekilde yolumuza devam mı edeceğiz yoksa bundan önceki senelerde olduğu gibi bir olup iki olmamaya devam mı edeceğiz?
ben artık galatasaray’ın futbol dışı şubelerinde olan bu durumdan çok sıkıldım. ömrüm boyunca bu durumu yaşadım. aman rakiplere kaybederiz veya bu kadar para harcanır mı ya da sponsor yok gibi bahanelerin arkasına sığınan bir galatasaray markasını kabullenmek istemiyorum. salonlar için temel atmaya başladığımız bir döneme de girmişken artık galatasaray yönetimlerinin işin kolayına kaçmadan rakibimizin gösterdiği ehemmiyet ve hırsı göstermeleri gerektiğini düşünüyorum. galatasaray taraftarı gözlemcidir, eleştireldir ama doğru yolda giden bir takım gördükleri zaman o takıma dört elle sarılırlar. kazanırız, kaybederiz. bu durum sporda hiçbir zaman dünyanın sonunu getirmiyor. artık gelecekte ne olacak kaygısını hissettirmeyen bir galatasaray spor kulübü olmamızın zamanı geldi hatta geçiyor bile.
