180
tarih bazen tekrar etmek için tüm parçaları bir araya getirir. bugün de öyle yaptığını bir tek ben görüyor değilim.
galatasaray lisesi çanakkalede savaşmak için mezun vermedi. katıldıkları türk ordusu, 18 mart 1915'te kibirle çıktıkları gelibolu'da, hayatlarının en ağır yenilgisini tattırdı güneş batmayan britanya imparatorluğuna. emperyalistin tartışmasız gücü, küçümsedikleri türklere boyun eğmişti. tıpkı bugün milyar dolar değerindeki liverpool ile aramızdaki farka benziyordu. direndik, savunduk, bir milim ilerleyemediler sahilden içeriye. geldiler gittiler olmadı. anzakları döktüler siperlere, tutmadı. sonunda mağlup olduklarını 18 martta kabul ettiler. tıpkı bugün gibi.
o savaşta mayınlarımız ve topçu atışlarımız belirleyici olmuştu. bugün de topçu atışlarımızın yerine duran toplardan bir gol atıp aynı o dev ingiliz zırhlısı hms ocean'ı indirdiğimiz gibi liverpool'un da fiyakasını indireceğiz. gabriel sara mayını keser abdulkerim bardakçı çakar kafayı. tıpkı seyit onbaşı gibi.
tarih bununla yetinmedi. ve bunu da bir tek gören ben değilim.
2000 yılında kupaya giden galatasaray'ın her oynadığı rakibi abartan ve mutlaka eleneceğini varsayan manşetleri, dünya kamuoyunu, içerdeki fenerli ve beşiktaşlıların düşmanlıklarını da bir kez daha önümüze getirdi. kime sorsanız ''liverpool bizi pek iplemediği'' için kaybetmiş önceki maçları. anfield'a saklamışlar kendilerini güya. o yüzden bu akşam bize fark atacaklarmış. güle oynaya kazanacaklarmış. mış mış mış. biz bunları leeds united için de dinledik. daha dün gibi hatırlıyorum insanların sözlerini. leeds'in öve öve bitiremedikleri mark vidukasını, lee bowyerını, jonathan woodgateini anlata anlata bitiremiyorlardı. o dönemin en gözde takımıydı leeds. her futbolcusu milyonlar ediyor, genç kadrosundan dolayı ingiltere'nin geleceğini temsil ediyorlardı. bize fark atacaklardı. yine taraftarımızı stadyuma almamışlardı. bu kez de sudan bahane uydurup almadılar. çünkü tarihin tekerrür etme niyetini gördüler. akılları sıra engel olmaya çalışıyorlar kaçınılmaz mağlubiyete. o leeds'i elediğimiz gibi liverpool'u da eleyip yolumuza devam edeceğiz renktaşlarım. o zaman bizi küçümseyenler yine aynını yapadursun. biz işimize bakalım. kalemizde uğurcan çakır varken göğsümüzü gere gere çarpışalım. gerisi gelecek. zaten tarih bize verdiği rolü oynamamızı bekliyor. hepsi bu. içerde dışarda fark etmez. alacağız ifadelerini. kora kor savaşa, mücadeleye geldiğinde tüm laflar uçar gider.
yarın yapacağımız şey net. ilk dakikadan itibaren dikkatle, rakibi abartmadan, ucunda ölüm varmış gibi canımızla, kanımızla savaşarak kazanacağız. ikili mücadelelerde ayakta kalarak savunacağız. eğer son adam değilse, risk yoksa mutlaka ayakta savunacağız. dimdik duracağız. bırakın gelsin salah'ı, ekitike'si. mutlaka konate ağır kalacak. kanat oyuncularımız merkeze doğru koşu atarak mutlaka pozisyon bulacaktır. eğer bir kaç pozisyon bulursak anında hizaya gelirler merak etmeyin. öyle juventus maçı gibi kapitülasyonları vermeyiz bir daha. neticede atatürk görmüş bir milletiz artık.
yani tarih bize ikinci arsenal finali için taşları döşedim diyor. bunu da gören bir ben değilim herhalde.
galatasaray lisesi çanakkalede savaşmak için mezun vermedi. katıldıkları türk ordusu, 18 mart 1915'te kibirle çıktıkları gelibolu'da, hayatlarının en ağır yenilgisini tattırdı güneş batmayan britanya imparatorluğuna. emperyalistin tartışmasız gücü, küçümsedikleri türklere boyun eğmişti. tıpkı bugün milyar dolar değerindeki liverpool ile aramızdaki farka benziyordu. direndik, savunduk, bir milim ilerleyemediler sahilden içeriye. geldiler gittiler olmadı. anzakları döktüler siperlere, tutmadı. sonunda mağlup olduklarını 18 martta kabul ettiler. tıpkı bugün gibi.
o savaşta mayınlarımız ve topçu atışlarımız belirleyici olmuştu. bugün de topçu atışlarımızın yerine duran toplardan bir gol atıp aynı o dev ingiliz zırhlısı hms ocean'ı indirdiğimiz gibi liverpool'un da fiyakasını indireceğiz. gabriel sara mayını keser abdulkerim bardakçı çakar kafayı. tıpkı seyit onbaşı gibi.
tarih bununla yetinmedi. ve bunu da bir tek gören ben değilim.
2000 yılında kupaya giden galatasaray'ın her oynadığı rakibi abartan ve mutlaka eleneceğini varsayan manşetleri, dünya kamuoyunu, içerdeki fenerli ve beşiktaşlıların düşmanlıklarını da bir kez daha önümüze getirdi. kime sorsanız ''liverpool bizi pek iplemediği'' için kaybetmiş önceki maçları. anfield'a saklamışlar kendilerini güya. o yüzden bu akşam bize fark atacaklarmış. güle oynaya kazanacaklarmış. mış mış mış. biz bunları leeds united için de dinledik. daha dün gibi hatırlıyorum insanların sözlerini. leeds'in öve öve bitiremedikleri mark vidukasını, lee bowyerını, jonathan woodgateini anlata anlata bitiremiyorlardı. o dönemin en gözde takımıydı leeds. her futbolcusu milyonlar ediyor, genç kadrosundan dolayı ingiltere'nin geleceğini temsil ediyorlardı. bize fark atacaklardı. yine taraftarımızı stadyuma almamışlardı. bu kez de sudan bahane uydurup almadılar. çünkü tarihin tekerrür etme niyetini gördüler. akılları sıra engel olmaya çalışıyorlar kaçınılmaz mağlubiyete. o leeds'i elediğimiz gibi liverpool'u da eleyip yolumuza devam edeceğiz renktaşlarım. o zaman bizi küçümseyenler yine aynını yapadursun. biz işimize bakalım. kalemizde uğurcan çakır varken göğsümüzü gere gere çarpışalım. gerisi gelecek. zaten tarih bize verdiği rolü oynamamızı bekliyor. hepsi bu. içerde dışarda fark etmez. alacağız ifadelerini. kora kor savaşa, mücadeleye geldiğinde tüm laflar uçar gider.
yarın yapacağımız şey net. ilk dakikadan itibaren dikkatle, rakibi abartmadan, ucunda ölüm varmış gibi canımızla, kanımızla savaşarak kazanacağız. ikili mücadelelerde ayakta kalarak savunacağız. eğer son adam değilse, risk yoksa mutlaka ayakta savunacağız. dimdik duracağız. bırakın gelsin salah'ı, ekitike'si. mutlaka konate ağır kalacak. kanat oyuncularımız merkeze doğru koşu atarak mutlaka pozisyon bulacaktır. eğer bir kaç pozisyon bulursak anında hizaya gelirler merak etmeyin. öyle juventus maçı gibi kapitülasyonları vermeyiz bir daha. neticede atatürk görmüş bir milletiz artık.
yani tarih bize ikinci arsenal finali için taşları döşedim diyor. bunu da gören bir ben değilim herhalde.
