21527
okan buruk’la çıkmaz sokaktayız. her sene aynı pattern’i görüyoruz.
eksiklerin giderilmediği, başarısız, çok para harcanan yaz transfer dönemi
eylül-ekim aylarında kısmen kamp yüklemesi kısmen eski kulüplerinin kamplarını yemiş yeni transferlerin üst düzey pres güçleriyle alınan iyi sonuçlar. buna avrupa da dahil diyebiliriz.
kasım-aralık düşüş ayları. ligde arkasından soluyarak, anomali derecesinde yüksek kalitede birkaç oyuncunun ittirmesiyle tek farklı galibiyetler alan, avrupa’da kimle oynarsa oynasın kazanamayan, çaresiz bir galatasaray.
ocak transfer döneminde “avrupa’da devam edip etmeyeceğine bağlı” transfer yapmaya karar vermek. bu süre içinde dar rotasyonun elde patlaması ve ligde puan kayıplarıyla fener’i yarışa ortak etmek. aynı zamanda avrupa’da alınan rezalet, mide bulandırıcı sonuçlar ve karaktersiz bir futbolla eve dönüş.
ocak ayı sonu-şubat ayı başında iki veya üç çöp transfer. kadrodaki gediklerin olduğu gibi durması, ama artık o gedikleri cezalandıracak kapasitede rakiplerin karşısına çıkmayacak olmanın rahatlığı.
mart-nisan aylarında sadece ligde yarışmanın konforuyla form tutmaya başlamak. bu esnada ali koç fenerbahçesi’nin loser’lığının devreye girmesiyle daima önde kalmayı başarabilmek.
mayıs ayı zaten galatasaray’da kendi kendini yazar. 11 yerliyle, yardımcı antrenörle, aylarca para almayan oyuncularla da kazanılmışlığı çoktur.
bu sezon da aynı resme bakıyoruz gibi görünüyor, ama öyle değil o iş. fenerbahçe son 4 sene içindeki en güçlü fenerbahçe. hala bi halt değiller ama biz de son 4 senedeki en kırılgan galatasaray’ız.
ayrıca esas mesele ligde değil, avrupa’da yaşananlar. avrupa’ya çapımızın yetmemesi. harcanan ihanet gibi paralara rağmen şampiyonlar ligi’nde hedef belirlememek, avrupa’dan iğrenç performanslarla elenip eve dönmeyi kabullenmek, hatta okan buruk ve yönetimin bunu bizzat istiyor olması.
ben bu tünelin sonunda ışık göremiyorum. motivasyonu azalan ve maliyeti artan bir takım ve nihayetinde enkaz görüyorum. biz 5-10 senelik projelerin hayata geçirilebileceği bir futbol ülkesinde değiliz, bu sebeple kabuk değişimi denen şey daha erken gerekiyor, çünkü kabuk çok ince.
buyrun, bu sezon da bu pattern’ın kehanet gibi gerçekleşmesini izleyin. sonunda belki kazanırız belki kaybederiz. her halükarda, bu işi değiştirmek gerek, çünkü galatasaray bu değil. ne felsefesi, ne varoluş amaçları, ne harcanan paralar…
eksiklerin giderilmediği, başarısız, çok para harcanan yaz transfer dönemi
eylül-ekim aylarında kısmen kamp yüklemesi kısmen eski kulüplerinin kamplarını yemiş yeni transferlerin üst düzey pres güçleriyle alınan iyi sonuçlar. buna avrupa da dahil diyebiliriz.
kasım-aralık düşüş ayları. ligde arkasından soluyarak, anomali derecesinde yüksek kalitede birkaç oyuncunun ittirmesiyle tek farklı galibiyetler alan, avrupa’da kimle oynarsa oynasın kazanamayan, çaresiz bir galatasaray.
ocak transfer döneminde “avrupa’da devam edip etmeyeceğine bağlı” transfer yapmaya karar vermek. bu süre içinde dar rotasyonun elde patlaması ve ligde puan kayıplarıyla fener’i yarışa ortak etmek. aynı zamanda avrupa’da alınan rezalet, mide bulandırıcı sonuçlar ve karaktersiz bir futbolla eve dönüş.
ocak ayı sonu-şubat ayı başında iki veya üç çöp transfer. kadrodaki gediklerin olduğu gibi durması, ama artık o gedikleri cezalandıracak kapasitede rakiplerin karşısına çıkmayacak olmanın rahatlığı.
mart-nisan aylarında sadece ligde yarışmanın konforuyla form tutmaya başlamak. bu esnada ali koç fenerbahçesi’nin loser’lığının devreye girmesiyle daima önde kalmayı başarabilmek.
mayıs ayı zaten galatasaray’da kendi kendini yazar. 11 yerliyle, yardımcı antrenörle, aylarca para almayan oyuncularla da kazanılmışlığı çoktur.
bu sezon da aynı resme bakıyoruz gibi görünüyor, ama öyle değil o iş. fenerbahçe son 4 sene içindeki en güçlü fenerbahçe. hala bi halt değiller ama biz de son 4 senedeki en kırılgan galatasaray’ız.
ayrıca esas mesele ligde değil, avrupa’da yaşananlar. avrupa’ya çapımızın yetmemesi. harcanan ihanet gibi paralara rağmen şampiyonlar ligi’nde hedef belirlememek, avrupa’dan iğrenç performanslarla elenip eve dönmeyi kabullenmek, hatta okan buruk ve yönetimin bunu bizzat istiyor olması.
ben bu tünelin sonunda ışık göremiyorum. motivasyonu azalan ve maliyeti artan bir takım ve nihayetinde enkaz görüyorum. biz 5-10 senelik projelerin hayata geçirilebileceği bir futbol ülkesinde değiliz, bu sebeple kabuk değişimi denen şey daha erken gerekiyor, çünkü kabuk çok ince.
buyrun, bu sezon da bu pattern’ın kehanet gibi gerçekleşmesini izleyin. sonunda belki kazanırız belki kaybederiz. her halükarda, bu işi değiştirmek gerek, çünkü galatasaray bu değil. ne felsefesi, ne varoluş amaçları, ne harcanan paralar…
