mustafa kemal atatürk

ey milletim;
ben, mustafa kemal'im
çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim,
hala en hakiki mürşit değilse ilim,
kurusun damağım, dilim
özür dilerim...
unutun tüm dediklerimi,
yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

özgürlük hala en yüce değer değilse eğer,
prangalı kalsın diyorsanız köleler,
unutun tüm dediklerimi,
yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

yoksa çağdaş medeniyetin bir anlamı,
ortaçağa taşımak istiyorsanız zamanı,
baş tacı edebiliyorsanız sanatın içine tüküren adamı,
unutun tüm dediklerimi,
yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

yetmediyse acısı şiddetin, savaşın,
anlamı kalmadıysa; yurtta sulh, dünyada barışın,
eğer varsa ödülü, silahlanmayla yarışın,
unutun tüm dediklerimi,
yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

özlediyseniz fesi, peçeyi
aydınlığa yeğliyorsanız kara geceyi,
hala medet umuyorsanız şıhtan, şeyhten, dervişten
şifa buluyorsanız muskadan, üfürükçüden,
unutun tüm dediklerimi,
yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

eşit olmasın diyorsanız kadınla erkek,
kara çarşafa girsin diyorsanız, yobazın gazabından ürkerek,
diyorsanız ki; okumasın kadınımız, kızımız
budur bizim alın yazımız,
unutun tüm dediklerimi,
yıkın, diktiğiniz heykellerimi...

fazla geldiyse size hürriyet, cumhuriyet
özlemini çekiyorsanız saltanatın, sultanın
hala önemini anlayamadıysanız, millet olmanın
kul olun, ümmet kalın, fetvasını bekleyin şeyh-ül islam'ın
unutun tüm dediklerimi,
yıkın, diktiğiniz heykellerimi...
rahat bırakın beni...

*