237
türkiye profesyonel futbol liglerinin en üst klasmanı. terim başlığı başta olmak üzere, maç basliklarinda sürekli küçümsenen ve sampiyon olmanın çok kolay olduğu söylenen lig olarakta geçer. neden bu şekilde bakıldığına bir turlu anlam veremiyorum. en güzel örneği ligin en başarılı 2. takımı fenerbahçe 7 yıldır yaptığı onca yatırıma rağmen sampiyon olamıyor. en başarılı galatasaray takımının 14 yıl süren serisi var. ligde sadece 1 kere 4 sene üst üste şampiyon olan tek bir takım varken, fenerbahçe'nin 3 yıl üst üste şampiyon olduğu dönem yok. 3 yıllık seriler ise beşiktaş ve galatasaray tarafından yapilabilmis.
oyun olarak avrupa liglerinde baktığımızda, premier lig dışında, avrupa'nın bütün ligleri aynı. o premier lig de son 7 8 yıldır yüksek seviyelerde. ondan önce hemen hemen bütün takımların 4 4 2 oynadığı, uzun paslarla sağa sola ters toplar atıp, kanattan hücum bitirmeye dayalı oyun oynadığı bir ligdi. yorumculara göre, avrupa'nın en taktiksel iki ligi italya ve ispanya. bu liglerden de maç izliyoruz, orta altı takımlar mac yaparken, bizim ligimizde ki konya malatya maçından bir farkı yok.
taktiksel açıdan zayıf olsa da, fiziksel açıdan çok sert bir lig. ve bu sertlik sadece topa değil, ikili mücadelelerde amerikan futbolu gibi rakip oyuncuya da yapiliyor. oyunu oynatmama üzerine hareket edildigi için ki buna hakemlerde katılıyor, oyun diğer liglere göre daha yavaş oynanıyor. 4-2-3-1 en çok kullanılan sistem.
taktik olayina gelirsek, ben dahil dünyadaki taraftarın yüzde doksanı için bunun bir anlamı yok zaten. taraftarı taktik teknik ilgilendirmez ilgilendirmedigi içinde bilmez zaten. futbolun bu yönü, profesyonel olarak bu işten para kazanan insanlarla, bu konuya özel olarak ilgi duyan amatörlerin işidir. aynı taktiksel dizilimin, saha içinde birbirinden farklı oynanış şekilleri var ve izlediğim maçlarda buna neden kafa yorayim. ben maç güzel mi değil mi diye ona bakarım, taraftarin işi, maçı izlemek ve o niye oynamadı, bu niye oynadı diye yorum yapmaktır. bunun en güzel örneği 7 mart 2021 galatasaray sivas ve 19 mart 2021 galatasaray rize maclaridir. yorumlarda sivas maçında ki puan kaybı, yedlin ve lyundama yerine, donk ve linnes ile başlanmasına bağlandı. rizespor maçına o şekilde başlandı, o ikisinin yaptıkları linnes ve donk'un yaptıklarına rahmet okuttu.
4. paragraf konuyu biraz dagitsada, bir ligin kalitesi baş altı takımlarının fazlaligi ile yükselir. son yıllarda türkiye de bu sayı artmaya başladı. özellikle alanya, hatay, istikrarını sürdürür yanına iki üç takım da eklendiği zaman daha önce içerde dışarda puan kaybetmeyen büyükler daha da sıkıntılı dönem gecireceklerdir.
türkiye ligi'nde şampiyonluk yarışına etki eden sadece takımlarda değildir. siyasetinden fedarasyonuna, hakemlerinden kulüp başkanlarının ikili ilişkilerine, çoğunluğunu 3 büyüklerin oluşturduğu taraftarlardan dolayı, anadolu deplasmanlarinda şampiyonluğa oynayan takımlara karşı sempatiye gore deplasman baskısı sağlanması ile çok karmaşık ve yan yollar var. o nedenle türkiye ligi çok kaliteli olmasa da şampiyon olmanın çok zor olduğu bir lig.
oyun olarak avrupa liglerinde baktığımızda, premier lig dışında, avrupa'nın bütün ligleri aynı. o premier lig de son 7 8 yıldır yüksek seviyelerde. ondan önce hemen hemen bütün takımların 4 4 2 oynadığı, uzun paslarla sağa sola ters toplar atıp, kanattan hücum bitirmeye dayalı oyun oynadığı bir ligdi. yorumculara göre, avrupa'nın en taktiksel iki ligi italya ve ispanya. bu liglerden de maç izliyoruz, orta altı takımlar mac yaparken, bizim ligimizde ki konya malatya maçından bir farkı yok.
taktiksel açıdan zayıf olsa da, fiziksel açıdan çok sert bir lig. ve bu sertlik sadece topa değil, ikili mücadelelerde amerikan futbolu gibi rakip oyuncuya da yapiliyor. oyunu oynatmama üzerine hareket edildigi için ki buna hakemlerde katılıyor, oyun diğer liglere göre daha yavaş oynanıyor. 4-2-3-1 en çok kullanılan sistem.
taktik olayina gelirsek, ben dahil dünyadaki taraftarın yüzde doksanı için bunun bir anlamı yok zaten. taraftarı taktik teknik ilgilendirmez ilgilendirmedigi içinde bilmez zaten. futbolun bu yönü, profesyonel olarak bu işten para kazanan insanlarla, bu konuya özel olarak ilgi duyan amatörlerin işidir. aynı taktiksel dizilimin, saha içinde birbirinden farklı oynanış şekilleri var ve izlediğim maçlarda buna neden kafa yorayim. ben maç güzel mi değil mi diye ona bakarım, taraftarin işi, maçı izlemek ve o niye oynamadı, bu niye oynadı diye yorum yapmaktır. bunun en güzel örneği 7 mart 2021 galatasaray sivas ve 19 mart 2021 galatasaray rize maclaridir. yorumlarda sivas maçında ki puan kaybı, yedlin ve lyundama yerine, donk ve linnes ile başlanmasına bağlandı. rizespor maçına o şekilde başlandı, o ikisinin yaptıkları linnes ve donk'un yaptıklarına rahmet okuttu.
4. paragraf konuyu biraz dagitsada, bir ligin kalitesi baş altı takımlarının fazlaligi ile yükselir. son yıllarda türkiye de bu sayı artmaya başladı. özellikle alanya, hatay, istikrarını sürdürür yanına iki üç takım da eklendiği zaman daha önce içerde dışarda puan kaybetmeyen büyükler daha da sıkıntılı dönem gecireceklerdir.
türkiye ligi'nde şampiyonluk yarışına etki eden sadece takımlarda değildir. siyasetinden fedarasyonuna, hakemlerinden kulüp başkanlarının ikili ilişkilerine, çoğunluğunu 3 büyüklerin oluşturduğu taraftarlardan dolayı, anadolu deplasmanlarinda şampiyonluğa oynayan takımlara karşı sempatiye gore deplasman baskısı sağlanması ile çok karmaşık ve yan yollar var. o nedenle türkiye ligi çok kaliteli olmasa da şampiyon olmanın çok zor olduğu bir lig.
