"eğer işler iyi gidiyorsa galatasaray kendi topuğuna sıkar." mottosunun son öznesi.
futbolu bilinçli olarak takip ettiğim dönemlerde hayatımda anlayamadığım ve eğer bu gidişle delirmezsem de unutmayacağım iki değişiklik var. birisi karabük deplasmanında roberto mancini'nin ceyhun-drogba değişikliği, diğeri bugünkü
* başakşehir maçındaki yasin-dzemaili değişikliği. yanlış değişiklik, hatalı değişiklik olur. fakat bir açıklaması vardır. diğeri artık geride kaldı fakat bugün olan resmen içimi yaktı.
dzemaili'yi kenarda görünce kim çıkar diye düşünürken arkadaşla, "bruma herhalde." diye düşündük. bir ihtimal orta sahayı kalabalıklaştırma adına sneijder veya yorgundur belki diye hamit. hepsini anlardık. umut'u çıkartıp en uca sneijder'i koymasını bile anlardık. abartayım biraz olcan'ı çıkarıp, tarık'ı sol beke çekip, sağ beke hamit'i ve orta sahada oluşacak boşluğa dzemaili'yi koysa bile anlam verirdik az da olsa. ne olursa olsun ileride bu kadar hareketli ve dikine giden bir yasin, onu besleyen bi sneijder ve baskı yapan umut oldukça zaten 2-0 gerideki başakşehir üstümüze fazla gelemezdi. tam tabela kalkarken arkadaş "yine yasin'i çıkarmaz artık." dedi. 23 numarayı gördük. gol yemiş kadar yıkıldık. ben dışarı çıktım zaten anlık bir sinirle. golü yiyince tekrar döndüm kendime eziyet çektirmek için. sonuçlarına katlanıyoruz.
bir çuval inciri berbat ettin be hoca. özürlerin, ders çıkaracağın hataların da bu gidişle bitmeyecek gibi görünüyor. bundan önceki maçlarda da yasin'i aldı hep bruma yerine. 90 dakika sahada kaldığı lig maçı var mı bilmiyorum yasin'in. en sonunda patladı bu taktiği. korkarım ders almazsa patlayacağı bir hatası daha var. o da sol bekte olcan'la devam etmesi. ordan da bir puan kaybı gelince yine özür diler, suçu üzerine alır ama ne fayda.
